Hoe krijg ik de kaart in de kaart

RiccardoKlinger2

<\/HEAD>

In mijn leven heb ik al veel kaarten in handen gehad en mijn geheime liefde is het om kaarten met elkaar te vergelijken, verschillen, onnauwkeurigheden en overeenkomsten vast te stellen. Na dit prachtige artikel op Wired over de Russische topografische kaarten<\/A> uit de Sovjettijd vroeg ik me opnieuw af: Hoe krijg ik eigenlijk deze gescande kaarten in ArcGIS Pro? Voor ArcMAP had ik enkele jaren geleden al een workflow beschreven:<\/P>

https:\/\/www.youtube.com\/embed\/videoseries?list=PL4D2A15710A485942

Het beeld een ruimtelijke referentie geven<\/H3>De topografische kaart moet nu worden gegeorefereerd. Hierbij maakt men een regel die elke pixel van het beeld een coördinaat in de echte wereld toekent. In wezen onderscheidt men hierbij twee benaderingen:<\/P>Beeld naar kaart<\/H4>Bij beeld naar kaart-referentie zoekt men in het beeld referentiepunten waarvan men de echte coördinaten kent. Deze referentiepunten moeten:<\/P>tijdelijk stabiel zijn<\/LI>vergelijkbare hoogte<\/LI>duidelijk afgebakend<\/LI>overeenkomen met de pixelgrootte<\/LI><\/UL>Een paar voorbeelden van referentiepunten zijn: straatkruisingen, gebouwhoeken of ook losstaande bomen (let op: tijdelijk beperkt?)<\/P>Kaart naar kaart<\/H4>Bij een "kaart naar kaart" referentie worden pixelparen gezocht op de kaart waarvoor op de te refereren kaart een coördinaat bekend is. Het GIS krijgt dan te horen: Pixel 3375,66 heeft coördinaat 52°N, 12°O.  Een mooi voorbeeld van dit coördinatenpaar in de hier gebruikte kaart:<\/P>De ruimtelijke referentie generaliseren<\/H3>We hebben zojuist kort gezien hoe pixels aan coördinaten kunnen worden toegewezen: duidelijk te identificeren pixels met eigenschappen krijgen coördinaten toegewezen.<\/P>Nu is ons ook duidelijk dat niet elke pixel één-op-één aan een coördinatenpaar kan worden toegewezen. Het geldt dus om een regel te definiëren die elke pixel een coördinaat toekent:<\/P><\/P>Ook hier zijn er weer meerdere mogelijkheden, die afhangen van de kwaliteit van het beeld en de topografie. De meest gebruikelijke zijn<\/A>:<\/P>

• affiene transformatie (polynomiale transformatie van graad 1)<\/LI>
• polynomiale transformaties van graad n<\/LI>
• Spline-transformatie<\/LI><\/UL>

  Een goed overzicht biedt hier de volgende grafiek uit de Esri-help:<\/P>

  <\/P>

  De polynomiale transformaties verschillen van de spline-transformatie voornamelijk doordat polynomiale transformaties proberen een polynoom van n-de graad te vinden die het beste overeenkomt met de toewijzingsregel (gedefinieerd door de pixel-coördinatentoewijzingen van individuele referentiepunten). De spline-transformaties bestaan daarentegen uit meerdere lokale polynomen, zodat elk referentiepunt exact wordt afgebeeld en de

kromming van het beeld bij de overgangen tussen individuele polygonen wordt geminimaliseerd<\/_a>.<\/_p>

Voor niet-wiskundigen kun je zeggen: hoe hoger de graad van het polynoom, hoe nauwkeuriger het resultaat en ik kan nog fouten berekenen in de passpunten (ik weet dus hoe erg ik fout zit met mijn georeferentie). De spline-interpolatie ligt altijd correct op de referentiepunten en ik moet mijn resultaat testen met extra testreferentiepunten.<\/_p>

Hoe georefereer ik nu eigenlijk?<\/_h3>Soms is het beter om het proces aan het "levende object" uit te leggen dan omslachtig erover te schrijven.<\/_p>Volg bij voorkeur deze video, die een transformatie met polynoomgraad 1 laat zien:<\/_p>